سود ناخالص
سود ناخالص یعنی پولی که از فروش کالا به دست میآید، منهای هزینههایی که مستقیماً برای ساخت آن کالا صرف شده است. مثلاً برای یک کارخانه تولید لوازم خانگی در ایران، وقتی قیمت فروش یخچال را منهای هزینه ورق فولاد، موتور وارداتی و دستمزد کارگر خط تولید میکنیم، به سود ناخالص میرسیم. این عدد هنوز سود نهایی نیست چون هزینههایی مثل تبلیغات، قبض برق دفتر مرکزی و بهره وامهای بانکی از آن کم نشده است.
برای ما که میخواهیم در بورس تهران سرمایهگذاری کنیم یا وضعیت یک شرکت را بسنجیم، سود ناخالص زنگ خطر یا چراغ سبز است. اگر شرکتی با وجود تورم نتواند سود ناخالص خود را حفظ کند، یعنی توان رقابت ندارد یا هزینههای تامین مواد اولیه که در ایران به شدت به قیمت دلار وابسته است، حاشیه سودش را بلعیده است. بالا بودن این سود نشان میدهد شرکت مدیریت خوبی روی هزینههای تولیدش دارد و میتواند در برابر نوسانات اقتصادی مقاومت کند.
چرا الان مهم است
تازهوقتی از جهش سود در بورس تهران یا موفقیت غولهایی مثل اپل میشنویم، کلید ماجرا در «سود ناخالص» است. این عدد نشان میدهد یک شرکت بعد از کسر هزینههای مستقیم تولید، چقدر برایش باقی میماند. برای سهامداران پالایشگاههایی مثل شبندر، این معیار مشخص میکند که آیا سودآوری ناشی از بهرهوری واقعی است یا صرفاً بازیِ نوسانات قیمت نفت و دلار.
آخرین اخبار با این مفهوم

سلطه بیرقیب اپل بر بازار موبایلهای گرانقیمت؛ چرا آیفون با وجود گرانی پرفروش است؟
اپل با تصاحب ۷۵٪ بازار گوشیهای بالای ۱۰۰۰ دلار، عملاً تمام سود صنعت موبایل جهان را به تنهایی میبلعد.
۱۰ تیر ۱۴۰۵
جهش ۳۱۶ درصدی سود خالص شبندر؛ رکوردشکنی پالایشگاه بندرعباس در سال ۱۴۰۴
سود خالص پالایشگاه بندرعباس در سال ۱۴۰۴ با رشدی ۳۱۶ درصدی، بیش از سه برابر شد و به ۸۷۱ همت رسید.
۳۱ خرداد ۱۴۰۵