فقر مطلق
فقر مطلق خطکشی است که مرز بین بقا و ناتوانی در تأمین نیازهای اولیه را نشان میدهد. برخلاف فقر نسبی که به فاصله طبقاتی مربوط است، فقر مطلق مستقیماً با توانایی فیزیکی برای زنده ماندن سر و کار دارد. یعنی اگر درآمد خانوار از مبلغ مشخصی کمتر باشد، حتی با صرف تمام آن برای خرید ارزانترین کالاها، باز هم کالری کافی به بدن نمیرسد یا سرپناهی حداقلی فراهم نمیشود. در اقتصاد ایران، تورم دورقمی و جهش قیمت مواد غذایی، اصلیترین موتور راننده افراد به سمت فقر مطلق است. وقتی قیمت کالاهای اساسی مثل گوشت، لبنیات یا برنج ناگهان جهش میکند، خانوادههایی که درآمدشان ثابت مانده، مجبور میشوند از کیفیت و کمیت غذای خود بزنند. این وضعیت باعث میشود فرد تمام انرژی و زمان خود را صرفاً برای سیر شدن بگذارد و عملاً فرصتی برای آموزش، پسانداز یا خروج از این چرخه فقر نداشته باشد.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها که بحث بودجه و ناترازیهای مالی داغ است، بازتعریف حمایتهای دولتی برای جلوگیری از سقوط بیشترِ دهکها به زیر خط فقر مطلق اهمیت دوچندانی یافته. مقایسه وضعیت معیشتی با نمونههای جهانی مثل ونزوئلا، هشداری است برای سیاستگذار ایرانی تا با اصلاح روشهای توزیع یارانه، از تأمین حداقلهای حیاتی مثل خوراک و مسکن برای اقشار آسیبپذیر اطمینان حاصل کند.
آخرین اخبار با این مفهوم
اصلاح اولویتهای توزیعی؛ راهکار حمایت از فقرا بدون فشار به بودجه دولت
دولت باید با حذف یارانه ثروتمندان و انتقال آن به فقرا، کارآیی سیاستهای رفاهی را بدون هزینه جدید افزایش دهد.
۹ تیر ۱۴۰۵
اقتصاد ونزوئلا در دوراهی احیای نفتی و فقر ۷۵ درصدی: بازگشت کاراکاس به بازارهای جهانی
ونزوئلا با تکیه بر جهش صادرات نفت و بازسازی بدهی ۲۴۰ میلیارد دلاری در حال بازگشت به اقتصاد جهانی است، اما فقر گسترده باقیست.
۶ تیر ۱۴۰۵