تعطیلات رسمی

تعطیلات رسمی در ایران به روزهایی گفته می‌شود که به مناسبت‌های ملی، مذهبی یا حتی شرایط اضطراری مثل آلودگی هوا، چرخِ ادارات و بانک‌ها از حرکت می‌ایستد. در این روزها، اگرچه بخش بزرگی از نیروی کار رسمی استراحت می‌کند، اما هزینه‌های ثابت تولید مثل اجاره و حقوق برای کارفرما باقی می‌ماند. این موضوع باعث می‌شود که تعطیلات زیاد، از دید اقتصاد کلان به معنای کاهش تولید ناخالص داخلی و افت بهره‌وری در کارخانه‌ها تلقی شود.

تاثیر این روزها بر جیب مردم دوگانه است؛ برای حقوق‌بگیران دولتی، تعطیلات فرصتی برای مصرف و سفر است که باعث رونق بازارهایی مثل ویلاهای شمال یا بلیت هواپیما می‌شود. اما برای کارگران روزمزد، رانندگان تاکسی‌های اینترنتی و اصناف، هر روز تعطیلی به معنای توقف درآمد است. همچنین بسته بودن بانک‌ها در تعطیلات طولانی مثل نوروز، باعث تاخیر در نقد شدن چک‌ها و حواله‌های تجاری می‌شود که می‌تواند هزینه‌ی تمام‌شده‌ی کالاها را برای مصرف‌کننده نهایی کمی افزایش دهد.