توسعه پایدار شهری
توسعه پایدار شهری یعنی شهری بسازیم که فقط برای امروز نباشد و نفسِ آیندگان را نبرد. در این مدل، مدیران شهر به جای اینکه فقط به فکر ساختوسازهای سریع و درآمدزایی از تراکمفروشی باشند، به این فکر میکنند که آیا ده سال دیگر این شهر آب کافی برای خوردن، هوای سالم برای نفس کشیدن و زیرساخت لازم برای زندگی دارد یا نه. در واقع، هدف این است که رشد فیزیکی شهر با ظرفیتهای محیطزیستی و اقتصادی آن هماهنگ باشد تا شهر به بنبست نرسد. در اقتصاد ایران، نبودِ این نگاه را در آلودگی هوای کلانشهرها یا فرونشست زمین در مناطقی مثل اصفهان و تهران میبینیم. وقتی شهری پایدار نباشد، هزینههای پنهان مثل مخارج سنگین درمان بیماریهای ریوی یا افت ناگهانی قیمت مسکن در مناطقِ دچارِ بحرانِ آب، مستقیماً به جیب مردم ضربه میزند. برعکس، حرکت به سمت شهر پایدار با توسعه حملونقل عمومی و ساختمانهای کممصرف، باعث میشود ارزش ملک شما در بلندمدت حفظ شود و هزینههای ماهانه قبوض و رفتوآمد کاهش یابد.
چرا الان مهم است
تازهدر روزگاری که روی زمینِ تهران دیگر جای سوزن انداختن نیست، نگاهها به زیرِ پوست شهر چرخیده است. طرحهای تازه برای استفاده از فضاهای زیرزمینی نه فقط برای امنیت، بلکه به عنوان قطبهای تجاری، تلاشی است تا با محدودیت زمین در پایتخت مقابله شود. این یعنی توسعهای که میخواهد بدون تخریب بیشترِ محیطزیست، از داراییهای پنهان شهر برای رونق کسبوکار و زندگی مردم استفاده کند.
آخرین اخبار با این مفهوم
نقشه راه جدید برای زیرزمین تهران: از پناهگاههای عمیق تا مراکز تجاری زیرزمینی
تصویب طرح جامع برای انتقال خدمات، پارکینگها و ساخت پناهگاه به زیرزمین تهران با اولویت مناطق گرانقیمت و پرتراکم.
۳۱ خرداد ۱۴۰۵