مسکن حمایتی

مسکن حمایتی در واقع دخالت مستقیم دولت در بازار ملک است تا برای کسانی که توان خرید خانه در بازار آزاد را ندارند، سرپناه بسازد. در این مدل، دولت زمین‌های عمومی را معمولاً به صورت اجاره ۹۹ ساله در اختیار پروژه قرار می‌دهد تا خریدار پولی بابت زمین نپردازد. هزینه ساخت نیز از طریق آورده نقدی متقاضی در چندین مرحله و وام‌های بلندمدت بانکی تأمین می‌شود که اقساط آن پس از تحویل واحد شروع خواهد شد.این طرح‌ها برای مستأجرانی که نگران افزایش دائمی اجاره‌بها هستند، اغلب تنها راه خانه‌دار شدن محسوب می‌شود؛ اما اثر آن بر زندگی عموم مردم فراتر از یک واحد مسکونی است. وقتی دولت بانک‌ها را مجبور به پرداخت وام‌های سنگین برای این پروژه‌ها می‌کند، این کار می‌تواند باعث ناترازی بانکی و در نهایت تورم شود که روی قدرت خرید همه اثر می‌گذارد. مثلاً در ایران، موفقیت یا شکست این پروژه‌ها در شهرهایی مثل پرند یا پردیس، مستقیماً روی قیمت مسکن در مناطق مجاور و حتی ترافیک و زیرساخت‌های شهری آن منطقه اثر گذاشته است.