ناوگان ریلی
ناوگان ریلی در واقع همان قطارهایی هستند که روی ریلهای کشور میخزند؛ از لکوموتیوهایی که نقش موتور محرک را دارند تا واگنهایی که یا مسافر جابهجا میکنند یا بارهای سنگینی مثل فولاد و گندم را. در ایران، مدیریت این ناوگان ترکیبی از بخش دولتی و شرکتهای خصوصی است که تحت نظارت راهآهن جمهوری اسلامی فعالیت میکنند. فرسودگی یا نوسازی این ناوگان، نبضِ حملونقل ارزان و ایمن در کشور است و هرگونه تغییر در کیفیت آن، مستقیماً روی بهرهوری صنایع بزرگ اثر میگذارد.
وقتی از ناوگان ریلی حرف میزنیم، مستقیم درباره جیب شما صحبت میکنیم. اگر تعداد لکوموتیوهای سالم کم باشد، بارها در بنادر میمانند و هزینه تمامشده کالاهایی مثل مواد اولیه کارخانهها بالا میرود که در نهایت باعث گرانی در بازار میشود. همچنین، کمبود واگن مسافری در مسیرهای پرترددی مثل تهران-مشهد، باعث نایاب شدن بلیط و هجوم مردم به سمت گزینههای گرانتر مثل هواپیما یا پرخطرتر مثل خودروی شخصی میشود. نوسازی این ناوگان به بودجههای کلان ارزی نیاز دارد و هرگونه اختلال در آن، هزینه زندگی و امنیت سفر ایرانیها را تحتتاثیر قرار میدهد.
چرا الان مهم است
تازهتنشهای اخیر در مسیرهای ترانزیتی و آسیب به زیرساختهای استراتژیک، بار دیگر اهمیت نوسازی و توسعه ناوگان ریلی را به صدر اخبار آورده است. در حالی که ایران به دنبال فعالسازی کریدورهای شمال-جنوب است، فرسودگی واگنها و ضعف در شبکهی ریلی باعث شده تا این بخش نتواند جایگزین مطمئنی برای بنادر جنوبی در جابهجایی کالا و حفظ امنیت اقتصادی کشور باشد.
آخرین اخبار با این مفهوم

حمله به پل آقتکهخان؛ چرا مسیرهای شمال نمیتوانند جایگزین بنادر جنوب شوند؟
حمله به راهآهن شمال نشان داد مسیرهای جایگزین جنوب هم امن نیستند، هرچند این مسیرها توان فنی جایگزینی بنادر جنوب را ندارند.
۲۰ تیر ۱۴۰۵