نرخ طبیعی بیکاری
نرخ طبیعی بیکاری آن بخش از بیکاری است که حتی اگر چرخ اقتصاد به خوبی بچرخد، باز هم صفر نمیشود. تصور کنید در بازار کار ایران، همیشه عدهای در حال استعفا برای پیدا کردن شغل بهتر هستند یا فارغالتحصیلانی که تازه وارد بازار شدهاند و هنوز جذب کار نشدهاند. این بیکاری ناشی از رکود نیست، بلکه بخشی از ماهیت پویای بازار است که شامل جابهجاییهای داوطلبانه و تغییرات ساختاری مهارتها میشود.
اهمیت این نرخ برای زندگی روزمره در این است که اگر دولت بخواهد با تزریق نقدینگی بیکاری را به زور به زیر این سطح ببرد، نتیجهاش فقط گران شدن کالاها و تورم خواهد بود. مثلاً در ایران، به دلیل ناهماهنگی رشتههای دانشگاهی با نیاز واقعی کارخانهها و شرکتها، نرخ طبیعی بیکاری بالاست؛ یعنی صرفاً با وام دادن به بنگاهها نمیتوان این افراد را سر کار برد، بلکه باید ساختار آموزش و قوانین کار اصلاح شود تا فشار تورم بر معیشت مردم کاهش یابد.
چرا الان مهم است
تازهبا بیاعتبار شدن مدلهای پیشبینی قدیمی، حالا این سوال حیاتی مطرح است که کفِ واقعی بیکاری در ایران کجاست؟ وقتی مدلها در تشخیص «نرخ طبیعی بیکاری» خطا میکنند، سیاستهای اشتغالزایی دولت هم به نتیجه نمیرسد. درک این نرخ به ما میگوید که چقدر از بیکاریِ فعلی با رونق اقتصادی حل میشود و چقدر از آن ناشی از مشکلات ساختاریِ بازار کار ایران است.
آخرین اخبار با این مفهوم
چرا مدلهای اقتصادی گذشته، پیشگوی خوبی برای آینده نیستند؟
تغییر سیاستهای اقتصادی رفتار مردم را تغییر میدهد، بنابراین دادههای گذشته نمیتوانند آینده را دقیق پیشبینی کنند.
۲۳ شهریور ۱۴۰۵