پسکرانه
پسکرانه در زبان ساده یعنی تمام آن خشکی، شهرها و مراکز صنعتی که پشت یک بندر قرار گرفتهاند و حیات آن بندر به آنها وابسته است. اگر بندر را یک دروازه بزرگ فرض کنید، پسکرانه همان انبارها، کارخانهها و مسیرهایی است که کالاها را به این دروازه میرسانند یا از آن تحویل میگیرند. در ایران، وقتی از پسکرانه بندر شهید رجایی حرف میزنیم، منظورمان شبکه جادهای و ریلی است که این بندر را به قطبهای تولیدی مثل اصفهان، اراک و تهران وصل میکند تا نبض تجارت کشور بزند. اهمیت پسکرانه برای زندگی روزمره ما در قیمت نهایی کالاها نهفته است. هرچه زیرساختهای پسکرانه مثل قطارهای باربری و اتوبانها فرسودهتر یا ناقصتر باشند، هزینه حملونقل کالا از بندر به شهرها بالاتر میرود و در نتیجه کالاهای اساسی، از روغن و برنج گرفته تا قطعات خودرو، گرانتر به دست مصرفکننده میرسد. رونق پسکرانه در مناطقی مثل چابهار یا خوزستان نهتنها باعث کاهش تورم کالاهای وارداتی میشود، بلکه با تبدیل آن منطقه به یک شاهراه تجاری، ارزش املاک و فرصتهای شغلی محلی را بهشدت افزایش میدهد.
چرا الان مهم است
تازهتوسعه بنادر ایران مثل شهید رجایی و چابهار بدون اتصال به «پسکرانه» یعنی جاده، ریل و صنایعِ مستقر در خشکی، ابتر میماند. حضور سرمایهگذاران خارجی در بنادر جنوبی و چالشهای مدیریتی در سواحل مکران نشان میدهد که برای تبدیل شدن به قطب ترانزیتی، باید فاصله اسکله تا بازارهای داخلی و منطقهای را با زیرساختهای لجستیکی هوشمندانه پر کرد.
آخرین اخبار با این مفهوم

عملیاتی شدن حضور قزاقستان در بندر شهید رجایی؛ گامی راهبردی برای کریدور شمال-جنوب
قزاقستان با سرمایهگذاری در بندر شهید رجایی، مرکز لجستیکی اختصاصی خود را برای دسترسی به بازارهای جهانی ایجاد میکند.
۱۰ تیر ۱۴۰۵
گره کور توسعه مکُران: چرا پروژههای بزرگ بدون «حکمرانی واحد» شکست میخورند؟
توسعه مکُران نیازمند یک «آژانس راهبر» مقتدر برای پایان دادن به پراکندگی تصمیمات میان وزارتخانههای مختلف است.
۸ تیر ۱۴۰۵